Britse Rumkruiken


Tijdens archeologisch onderzoek van Britse W.O.I.-sites wordt men overvloedig geconfronteerd met rumkruiken, meestal gebroken, maar nu en dan ook wel volledige exemplaren. Rum, tijdens de Eerste Wereldoorlog omschreven als een “strong black spirit”, was een essentieel dagelijks ritueel om het apocalyptische verblijf in de loopgraven, vooral psychisch, te kunnen overleven. Het werd genuttigd om het moreel te versterken (morale-booster) in eerste instantie tijdens de stand-to (ochtendgloren) en de stand-down (avondschemering), het moment waarop men een aanval kon verwachten. Wanneer er geen aanval kwam, verzorgde de sergeant de verdeling van het rumrantsoen onder de manschappen: één of twee soeplepels per persoon. Ook tijdens zeer koude wintermaanden was rum essentieel om het moreel bij de manschappen hoog te houden.