Luchtfoto van de historische stad Ieper, volledig verwoest door de Duitse bommen.

In april 1915 begon de tweede slag om Ieper (22 april tot 25 mei 1915). Deze tweede Duitse poging om Ieper te veroveren is de geschiedenis ingegaan als de eerste veldslag waarin op grote schaal gifgas werd gebruikt (chloorgas). In amper enkele uren tijd reikte de Duitse doorbraak bijna tot aan het Ieperleekanaal, verder oprukkend in zuidwestelijke richting. (De gasaanvallen en de verhalen hierover worden in detail beschreven door KEECH 2001, blz. 30-56) In het veroverde gebied bouwden de Duitsers een uitgebreid en versterkt loopgravennetwerk. De tegenoverliggende geallieerde troepen lagen aan de voet van de helling. Militaire rapporten spreken opnieuw over enorme verliezen van om en bij de 105000 soldaten. Na de hevige gevechten stabiliseerde de frontlijn opnieuw en ze bleef vanaf 24 april 1915 ongeveer gelijk voor de daaropvolgende twee jaar. De troepen groeven zich in en versterkten hun posities. Vanuit deze versterkte linies wonnen beide partijen beurtelings terrein dat nooit echt opgeŽist kon worden. Hierdoor bleef de situatie ongeveer gelijk.