Op de bodem kwamen gestandaardiseerde houten loopplankjes voor: duck-boards. Een beschoeiing werd essentieel: naast de opgeworpen aarde ging men de borstwering extra verhogen door middel van gevulde zandzakken.

De blikvanger in de sleuf was de eigenlijke frontlijn uit het einde van de Tweede Slag om Ieper (22 april - 25 mei 1915) en het begin van de Derde Slag (31 juli - 10 november 1917). Uit het grondplan bleek duidelijk het zigzag-verloop en de aanwezigheid van U-vormige fire-bays. De wanden van het vrij brede en diepe loopkanaal waren beschoeid met ijzeren golfplaten, die op hun plaats gehouden werden door zogenaamde A-frames. Dit zijn houten elementen in de vorm van een omgekeerde hoofdletter A, die op regelmatige afstand in het loopkanaal geplaatst werden. Op de bovenste balk werden loopplanken gelegd, waardoor er onderaan een afvoerkanaal voor overtollig water gevormd werd. Hier en daar kwam ook een kleine shelter of opslagplaats aan het licht, ingegraven in de oeverversterking.