Om de granaten te doen ontploffen hoefde men enkel een elektrische stroom op te wekken via de koperen draad, die daardoor ging gloeien, waardoor de lading tot ontploffing werd gebracht. Zwart kruit heeft de eigenschap om in een gesloten ruimte, wanneer het is aangezet, over te gaan tot explosieve verbranding, of deflagratie. Zo ontstaat er een hoge druk binnen de granaat, waardoor de mantel openbarst en de granaat dus ontploft.
Er werd geopperd dat dergelijke tuigen gebruikt zouden zijn voor het opblazen van betonnen bunkers of voor het beschadigen van ondergrondse dug-outs.
Doch volgens Adj. T. Wittouck van de DOVO in Poelkapelle was de lading zeker niet zwaar genoeg voor het opblazen van zware obstakels, maar eerder voor het opruimen van hindernissen zoals bijvoorbeeld prikkeldraadversperringen.