Links: Doorsnede loopgraaf 1.
Rechts: Doorsnede loopgraaf 2.

Langemark werd door de 1ste Slag om Ieper voor de Duitsers een absoluut icoon. Het treffen tussen het Britse leger en een Duits regiment, deels bestaande uit studenten, kreeg immers mettertijd een legendarische dimensie.

De begraafplaats was eigenlijk oorspronkelijk (oktober 1914) Brits. Bij de 2de Slag om Ieper (22 april 1915) werden de Britten teruggedreven en werd het kerkhof (Ehrenfriedhof Langemark-Nord) opgenomen in de 3de lijn van de “Hindenburglinie” (Langemark-Geluveld). De bouw van 3 bunkers (Wilhelm Stellung) verzekerde een hogere veiligheid voor de manschappen aldaar. Toch werd bij de 3de Slag om Ieper ook deze linie door de Britten op 9 oktober 1917 veroverd, om in het voorjaar 1918 opnieuw prijsgegeven te worden. Bij het uiteindelijk hergroeperen van de Duitse begraafplaatsen in 1955 werd Langemark als een van de vier concentraties voor West-Vlaanderen uitgebouwd.